پژوهش حاضر به بررسی اشتهای ریسک به عنوان ابزار نوین ایجاد رویکرد ریسک محور و کاهش ریسک تداوم فعالیت شرکت و نقش توانایی و پاسخگویی مدیریت می پردازد. اسناد اشتهای ریسک در واقع به صورت یکپارچه ای رویکرد پیشگیری از ریسک های تداوم فعالیت در همه فعالیت های مهم شرکت را توسعه می دهند. بررسی ها نشان می دهد که به هر اندازه، مدیریت در بسط و به کارگیری اسناد اشتهای ریسک در حوزه های مختلف شرکت تواناتر باشد فعالیت های بیشتری تحت پوشش فرآیند مدیریت ریسک قرار گرفته و فرآیندها و بخش های بیشتری از شرکت در پیشگیری و مقابله با ریسک های تداوم فعالیت درگیر می شوند. بررسی پژوهش های گذشته نشان می دهد، در شرکتهایی که مدیریت نسبت به طراحی و استفاده از فرآیندها و اسناد اشتهای ریسک در فعالیت های مختلف از توانایی لازم برخوردار است میزان قابل توجهی از ریسک تداوم فعالیت شرکت کاهش یافته است و برعکس در شرکت هایی که نسبت به طراحی فرآیندهای اشتهای ریسک و به کارگیری اسناد اشتهای ریسک در حوزه های مختلف فعالیت شرکت اقدامات لازم انجام نشده است در مدیریت ریسک های مرتبط با تداوم فعالیت با چالش های بیشتری مواجه هستند. نتایج بررسی ها موید این موضوع است که توانایی و پاسخگویی مدیریت به عنوان شاخصه ای مهم در کاهش ریسک تداوم فعالیت شرکت ها نمود دارد.

0

هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش توانایی مدیریت و مدیریت ریسک سازمانی بر اظهار نظر حسابرس با تاکید بر ابهام در تداوم فعالیت شرکتهای عضو بورس اوراق بهادار تهران است. در پژوهش حاضر تعداد 180 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های 1387 الی 1398 (12 سال) مورد بررسی قرار گرفت. به عبارت بهتر 2160 سال-شرکت مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. برای اندازه گیری شاخص توانایی مدیریت از مدل تحلیل پوششی داده ها و برای اندازه گیری متغیر مدیریت ریسک سازمانی از طریق مدل گوردون استفاده شده است. در این پژوهش از رگرسیون حداقل مربعات برای آزمون فرضیه پژوهش استفاده گردیده است. نتایج بررسی ها مؤید این موضوع است که هرچه شرکت فرآیندهای مدیریت ریسک سازمانی را بهبود دهد، در گزارش حسابرسی بندی در خصوص ابهام در تداوم فعالیت وجود ندارد. علاوه بر این هرچه توانایی مدیریت بالاتر باشد، رابطه بین مدیریت ریسک سازمانی و اظهار نظر حسابرس در خصوص تداوم فعالیت شرکت تقویت می شود. در واقع توانایی مدیریت منجر به ایجاد مدیریت ریسک سازمانی بهتر شده و حسابرس بندی در خصوص چالش تداوم فعالیت شرکت بیان ننموده است.

مقدمه: توجه به فرایندهای عملیاتی مدیریت شرایط اضطراری یا بحران کشور ابعاد وسیع یافته که می توان به الزامات قانونی ذکرشده در سند چشم انداز در افق 1404 و سیاست های نظام مرتبط با ایجاد سازمان های مسئول در مدیریت بحران اشاره کرد. سیستم های مدیریت تداوم حیات سازمانی (BCMS) با الزامات استاندارد ایزو22301برای فعالیت های کلیدی شهرداری تهران از عوامل کاهش مخاطرات احتمالی است. این پژوهش، چالش های استاندارد مذکور در شهرداری منطقه یک تهران را تشریح می کند. روش: این پژوهش از نوع توصیفی-کاربردی و به لحاظ هدف، کاربردی است که با به کارگیری روش دلفی، نخست موارد بحران ز ا با پرسشنامه، مصاحبه و سمینار گروهی شناسایی شد، سپس با نرم افزار SPSS به صحت سنجی و بررسی نتایج پرداخته شد. درادامه، با تحلیل پیامدهای توقف فعالیت ها(BIA) [1] در چهار زمینه ماموریت های اصلی، ایمنی و بهداشت، اعتبار سازمان و نارضایتی شهروندان و با استفاده از شاخص اهمیت نسبی وزن دار، رویدادهای مهم بحران زا مشخص شد. در آخرین مرحله دلفی در اهداف نهایی به اجماع رسیده با ارزش گذاری بر احتمال وقوع و شدت رویدادها، ریسک غیرقابل قبول معین شد. یافته ها: طبق یافته ها، میانگین گویه ها بیشتر از میانه است و اگر نمره آزمودنی در مقیاس لیکرت از میانه بالاتر باشد، نگرش نسبت به موضوع مثبت تلقی می شود. در سطح اطمینان 99درصد آزمون کولموگروف-اسمیرنوف معنی دار بود (05/0p-value? ) لذا باید از آزمون ناپارامتریک استفاده می شد. در جدول ضرایب همبستگی اسپیرمن بین متغیرهای تحقیق، بزرگترین عدد 569/0 به دست آمد و در بخش تحلیل ریسک، عدد ریسک رویدادهای مختل کننده فعالیت های حیاتی براساس رابطه احتمال و شدت رویداد از یک تا 16به دست آمد. نتیجه گیری: با تحلیل پیامد توقف فعالیت ها شش عامل خدمات اصلی سازمان یعنی نقض قوانین، خسارات مالی، محیط زیست، تبعات اجتماعی و امنیتی، اعتبار سازمان، ریسک محتمل هر پیامد در توقف فعالیت موردنظر محاسبه شد. با روش دلفی طی چند گام، اولویت ها از 208 فعالیت حیاتی به ترتیب به 56 و 38 کاهش یافت و در انتها در 10 فعالیت اصلی، اجماع نهایی صورت گرفت. رویدادهای مهم تر برای برنامه ریزی سال اول شامل جمع آوری زباله، برف روبی، خدمات پشتیبانی فناوری اطلاعات، مدیریت عملیات مقابله با شرایط اضطراری، فوریت ها و خدمات اضطراری است. بیشترین عدد ریسک برای رویداد وضعیت اضطراری برای نبود هماهنگی بین سازمان ها، مشکلات ترافیکی و مسدودشدن معابر، غافل گیری و نبود آمادگی و وقوع زلزله بالای 6 ریشتر به دست آمد.

سود حسابداری و فرض تداوم فعالیت از مبانی طراحی الگوهای پیش بینی و ارزشیابی اولسون (1995) است. با توجه به توان تاثیرگذاری ریسک ورشکستگی بر این دو عامل، این پژوهش ضمن تعدیل این الگو ها با لحاظ کردن ریسک ورشکستگی، الگو های اولیه و تعدیل شده در دو دوره تخمین 5 ساله (1382-1387) و 10 ساله (1382-1392) را با استفاده از داده های ترکیبی 110 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران ارزیابی مقایسه ای کرده است. نتایج پژوهش نشان می دهد لحاظ کردن ریسک ورشکستگی باعث بهبود قدرت الگوهای پیش بینی و ارزشیابی اولسون در هر دو دوره تخمین 5 و 10 ساله می شود، اما به سبب رشد بی رویه قیمت ها در سال های 91 و 92 و شکل گیری حباب های قیمتی، ارزش هایی که هر دو الگوی اولیه و تعدیل شده در دوره تخمین 10 ساله برآورد کرده اند به نحو معناداری پایین تر از ارزش های واقعی بازار است.

سهام داران و سرمایه گذاران با اعتماد به صورت های مالی و گزارش حسابرس، تصمیمات سرمایه گذاری بلندمدت خود را اخذ می کنند. از گذشته های دور حسابرسی به عنوان مکانیسمی در جهت کنترل مشکلات نمایندگی و تضاد منافع به کار گرفته شده است. اگر حسابرس در طی بررسی های خود به شواهدی مبنی بر ناتوانی شرکت به تداوم فعالیت دست یابد، باید در گزارش حسابرسی این موضوع را شامل سازد. هدف از این پژوهش بررسی عوامل اثرگذار بر اظهارنظر حسابرس نسبت به تداوم فعالیت شرکت از جمله: دوره تصدی حسابرس، تأخیر گزارش حسابرس، خرید اظهارنظر حسابرس، نسبت نقدینگی و اهرم مالی شرکت می باشد. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نوع همبستگی می باشد و برای آزمون فرضیه ها از رگرسیون چندمتغیره و لجستیک استفاده شده است. نمونه پژوهش شامل 160 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی سال های 1389 تا 1398 است. یافته های حاصل از آزمون فرضیه ها نشان داد که نسبت اهرم مالی باعث افزایش میزان اظهارنظر تردید نسبت به تداوم فعالیت می شود. همچنین، خرید اظهارنظر حسابرس نیز از مواردی است که باعث کاهش میزان اظهارنظر تردید نسبت به تداوم فعالیت شرکت می شود.

آسیب پذیری ها درفرایند نگهداری و تعمیرات مانند سایر فرآیندهای یک سازمان اثرات منفی دارند و راهبرد انتخابی در نگهداری وتعمیر نتایج مثبتی برای ما به همراه دارند که به طور بالقوه می توانند بر دستیابی به اهداف نگهداری و تعمیرات سازمان ها تأثیر بگذارند. هدف این پژوهش استفاده از روش تحلیل ریسک درانتخاب راهبرد مناسب نگهداری وتعمیر درسازمان بوده که حداقل آسیب پذیری را به همراه تداوم کارکرد ومدیریت منابع به همراه داشته باشد.روش انجام تحقیق توصیفی- تحلیلی با رویکرد آمیخته است. نتایج تحقیق که از طریق تحلیل محتوا در بخش کیفی و تحلیل آمارتوصیفی و استنباطی در بخش کمی انجام شده است نشان می دهد که پیاده سازی روش نگهداری و تعمیرات مبتنی برریسک علاوه بر این که می تواند از بروز حوادث فاجعه بارجلوگیری نماید، امکان افزایش بهره وری وتداوم کارکرد از طریق افزایش قابلیت اطمینان و کاهش آسیب پذیری بدلیل مشخص نمودن تجهیزات بحرانی و تحلیل ریسک از طریق سه ویژگی اصلی زیر را به همراه داشته باشد:1- روشی است که به‎موجب آن فرایندهای نگهداشت دارایی ها بر مبنای ریسک وبا نگاه (کاهش یا حذف شکست- تخصیص مناسب منابع) برنامه‎ریزی می‎شوند و سازمان ها متناسب با این ویژگی راهبرد خود رادر حوزه نت انتخاب می نمایند.2- میان احتمال شکست و پیامد آن تعادل ایجاد کرده وبرمبنای آن کمک می نماید که راهبرد مناسب برای نت سازمان انتخاب گردد.3- با بهبود مستمر، تلاش می کند تا سازمان ها راهبردهای مناسب نت را با توجه به بازبینی فعالیت‎های نگهداشت و پشتیبانی نگهداشت اتخاذ نمایند.

هدف: هنگامی که شرکت در وضعیت پایداری قرار دارد، ارزش آن از دیدگاه سرمایه گذاران، بستانکاران و عموم افراد ارتقا می یابد و عملکرد کوتاه مدت و بلندمدت شرکت بر اساس تابعی از سیاست های متعدد مدیریت مشخص می شود. با توجه به این که، می توان نتیجه سیاست های مدیریت را با شاخص عملکرد زنجیره ارزش شرکت ارزیابی نمود، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر عملکرد زنجیره ارزش بر سودآوری، پایداری مالی و هم چنین سلامت مالی و تداوم فعالیت است. از طرفی، تاثیر آن بر ریسک ورشکستگی شرکت مورد بررسی قرار گرفته است. روش: جامعه آماری پژوهش شامل همه شرکت های فعال در بورس اوراق بهادار تهران است؛ اما با اعمال محدودیت های لازم، تعداد 142 شرکت فعال در دوره زمانی 11 ساله (1390 تا 1400) مورد بررسی قرار گرفته است. برای اندازه گیری عملکرد زنجیره ارزش با تعیین هدفمند متغیرهای ورودی و خروجی، از رویکرد تابع مرزی تصادفی استفاده شده است. هم چنین برای آزمون فرضیه های پژوهش از رگرسیون چندگانه بهره گرفته شده است. یافته ها: یافته های پژوهش در سطح اطمینان 95 درصد نشان داد، عملکرد زنجیره ارزش شرکت بر شاخص سودآوری، پایداری مالی و هم چنین سلامت مالی و تداوم فعالیت تاثیر مثبت دارند؛ اما به طور بااهمیتی بر ریسک ورشکستگی تاثیر منفی دارند. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد عملکرد مجموعه مراحل زنجیره ارزش شرکت های بورسی ضمن بهبود عملکرد مالی بر سلامت و پایداری مالی و هم چنین بقای آن ها تأثیر مطلوب داشته است و در نتیجه احتمال ورشکستگی آن ها کاهش یافته است. اگرچه شاخص ارزیابی عملکرد زنجیره ارزش دارای امتیاز کمتر از 50 درصد بوده است، اما عملکرد کلی شرکت ها می تواند به رشد و توسعه اقتصادی کشور و تخصیص بهینه منابع کمک کند. دانش افزایی: ارزیابی عملکرد مجموعه اجزای زنجیره ارزش شرکت در قالب یک شاخص واحد، به عنوان نتیجه سیاست های متعدد مدیریت برای پژوهشگران اهمیت ویژه ای دارد؛ علاوه بر این، می تواند به انتخاب مطلوب سرمایه گذاران، ارزیابی و مشاوره صحیح مشاوران و تحلیلگران، تصمیم گیری و برنامه ریزی مدیران شرکت ها و هم چنین جهت دهی و کنترل بازار سرمایه و اقتصاد کلان توسط دولت مردان کمک کند.

این پژوهش به بررسی چگونگی ارتباط توانایی مدیریت با حق الزحمه و تعدیل اظهارنظر حسابرسی به دلیل ابهام در تداوم فعالیت نمونه ای از شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های 1382 تا 1392 می پردازد. به منظور سنجش توانایی مدیریت از نمره توانایی مدیریت منتج از مدل دومرحله ای تحلیل پوششی داده های ارائه شده توسط دمرجیان و همکاران (2012) استفاده شده است. ضمن اینکه حق الزحمه و اظهارنظر حسابرس در مورد ابهام در تداوم فعالیت واحد تجاری به عنوان شاخص هایی از ریسک حسابرسی در نظر گرفته شده اند. نمونه مورد مطالعه این پژوهش شامل 94 شرکت و 1034 مشاهده سال شرکت است. نتایج حاصل از آزمون فرضیه ها نشان می دهد که با افزایش میزان توانایی مدیران، حق الزحمه حسابرسی و احتمال وجود بند ابهام در تداوم فعالیت در گزارش حسابرسی واحد تجاری کاهش می یابد. به صورت کلی، یافته های تحقیق نشان می دهد که توانایی مدیریت، عاملی تاثیرگذار بر تصمیمات حسابرسان است. این نتایج ازآن رو اهمیت دارد که شواهد تجربی چندانی در خصوص رابطه بین خصوصیات مدیریت و تصمیمات حسابرسان وجود ندارد.

هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر سبک شناختی حسابرسان و حجم اطلاعات بر کیفیت اظهار نظر آنها در مورد تداوم فعالیت می باشد. سوالات و فرضیه های تحقیق بر مبنای تئوری شرودر، درایور و استرافر در مورد پردازش اطلاعات است. طبق این تئوری، توانایی افراد برای پردازش اطلاعات بستگی به سبک شناختی آنها داشته و با افزایش اطلاعات کاهش می یابد. حسابرسان مورد آزمون که مدیران ارشد، مدیران و سرپرستان ارشد سازمان حسابرسی بودند، تحت دو آزمون شامل «آزمون سبک شناخت» و «آزمون اظهار نظر نسبت به تداوم فعالیت» قرار گرفتند. داده های به دست آمده، از طریق مدل تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون طرح اندازه های مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و یافته ها حاکی از آن بود که قضاوت حسابرسان در خصوص تداوم فعالیت از تئوری شرودر، درایور و استرفر پیروی می کند: حسابرسان انتزاعی نسبت به حسابرسان عینی با پردازش اطلاعات بیشتری اشباع می شوند و اظهار نظرهای صحیح تری دارند.